تبليغاتX
عشاق العباس ع - بسم رب المهدی

عشاق العباس ع

ساقی لب تشنگان جانم ابالفضل

بسم رب المهدی

* نگاهى كوتاه به زندگانى حضرت مهدى (عج)

1 ـ دوازدهمين پيشواى معصوم (ع)، حضرت حجة بن الحسن المهدى امام زمان (عج)، در نيمه شعبان سال 255 هجرى در شهر سامّراء ديده به جهان گشود. او همنام پيامبر اسلام(ص) و هم كنيه آن حضرت (ابوالقاسم) است.

2 ـ از جمله القاب آن حضرت، حجت، قائم، خلف صالح، صاحب الزمان، بقية الله و مشهورترين آنها; مهدى مى باشد.

3 ـ پدر بزرگوارش، پيشواى يازدهم، حضرت امام حسن عسكرى ع و مادرش بانوى گرامى، «نرجس» است كه به نام ريحانه، سوسن، صفيل نيز از او ياد شده است.

نرجس خاتون از نظر فضيلت و معنويت تا آن حد والا بود كه «حكيم» خواهر امام هادى ع كه خود از بانوان عاليقدر خاندان امامت بود، او را سر آمد و سرور خاندان خويش و خود را خدمتگزار او مى ناميد.

4 ـ حضرت مهدى (عج) دو دوره غيبت داشت ; يكى كوتاه مدت (غيبت صغرى) و ديگرى دراز مدت (غيبت كبرى)، مرتبه اوّل از سال تولد آن جناب ; 255 يا 256 هـ . ق ; يا از سال وفات پدر بزرگوارش ـ سال 260 ـ شروع شد و تا سال 329 هـ . ق ادامه يافت و در طول اين مدت گرچه از نظر عموم مردم غايب بود ; ليكن ارتباطات كاملا منقطع نبود بلكه نواب خاصّه خدمت حضرتش رسيده و احتياجات مردم را مرتفع مى نمودند، غيبت در اين 74 (يا 69) سال را غبيت صغرى گويند.

غيبت دوم از سال 329 هـ . ق كه سال انقضاى نيابت نواب اربعه بود، شروع شد و تا زمان ظهور آن وجود مقدس امتداد داشت.

* القاب و كُنيه هاى حضرت مهدى (عج)

 

نام اصلى آن حضرت ; محمد است نامى كه پيامبر اكرم ص براى او گذارده و فرمود: اسم او اسم من و كنيه او كنيه من است.

كنيه حضرت، ابوالقاسم است و نيز ابوصالح، ابو عبد الله ، ابو ابراهيم، ابوجعفر و ابوالحسين هم گفته شده است .

القاب آن حضرت بسيار است، از جمله :

1ـ مهدى ; مشهورترين لقب آنحضرت است. مهدى كه اسم مصدر هدايت است ، به معنى كسى كه به وسيله خداوند هدايت شده باشد.

امام صادق ع در ضمن حديثى فرموده است:

آن حضرت را مهدى گويند ; زيرا او مردم را به امرى كه گم كرده اند هدايت مى كند.

و نيز امام باقر ع فرموده است : او را مهدى ناميده اند ; براى اينكه به امرى پنهان (اسلام راستين) هدايت مى كند. (2)

2 ـ قائم;يعنى قيام كننده به حق، رسول خدا ص مى فرمايد:

از اين جهت قائم را قائم مى نامند كه پس از فراموش شدن نامش، قيام مى كند.

و امام جواد ع در جواب اين پرسش كه چرا او را قائم مى نامند؟

چنين فرمود:

زيرا بعد از آنكه نامش از خاطره ها فراموش شود و اكثر معتقدين به امامتش از دين خدا بر گردند، قيام مى كند. (4)

3 ـ منتظر ; از امام جواد ع پرسيدند: چرا وى را منتظر مى گويند؟ فرمودند: زيرا وى براى مدت طولانى غيبت مى نمايد و علاقه مندان منتظر ظهورش خواهند بود. و آنهاى كه ترديد دارند،انكار مى كنند(5)

4 ـ بقية الله ; روايت شده كه چون آن حضرت خروج كند، پشت به كعبه مى كند و سيصد و سيزده مرد به دور او جمع مى شوند و اول چيزى كه تكلم مى فرمايد، اين آيه است: «بَقَيةُ اللهِ خَيْرُ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ»

آنگاه مى فرمايد «منم بقية الله و حجت او و خليفه او بر شما».

پس هيچ سلام كننده اى به او سلام نمى كند مگر اينكه بگويد:

«السلام عليك يا بقية الله فى اُرضه»

5 ـ حجة الله ; حجت به معنى غلبه يا سلطنت خداى بر خلايق است چه اين هر دو به واسطه آن حضرت به ظهور خواهد رسيد. و نقش خاتم آن جناب ; اَنا حُجة الله است.

القاب ديگرى چون ; خَلف صالح، منتقم ،ولى الله ، صاحب الامر، صاحب الزمان، منصور و...

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم شهریور 1385ساعت 14:0  توسط poorya  |